POP-UP

Stel je voor: verkiezingen. Drie harige trollen verzinnen kwaadaardige nieuwtjes. Over de kandidaten. Over de wereld. Over jou? Ze posten hun fake news. Vanuit fake profielen.

Stel je voor: de baas van jouw land koopt een arm, maar lekker warm land. Een heerlijk oord voor iedereen die een tweede kans verdient.

Stel je voor: boeken en bibliotheken worden gesloten. Je land loopt leeg. Iedereen die blijft is vanaf nu verplicht hetzelfde.

Wat denk je? Is alles wat anders is een bedreiging? Of eerder een uitnodiging, een mogelijke ontmoeting? Zijn verschillen van levensbelang? Of zijn ze juist gevaarlijk? Of vormen de vensters in ons hoofd, de kaders die onze blik sturen, de allergrootste bedreiging?

‘POP-UP’ wordt een hilarische, filosofische voorstelling over verschillen en hoe we er mee om (kunnen) gaan. Waar ideeën en gevoelens, meningen en oordelen kunnen opduiken en verdwijnen.
Met humoristische ‘POP-UP’-personages als trollen, geesten, een presidente, sprekende dino’s, absurde spionnen die ons verrassen, aan het denken zetten, ons doen lachen en slikken.

‘POP-UP’ is een poëtische viering van onze verschillen.
Een spannend pleidooi tegen polarisatie.
Een ode aan vriendschap en nieuwsgierigheid.
Een omarming van het andere.

De pers over eerdere voorstellingen van Hanneke:  
"Het theater van Hanneke Paauwe is altijd weer op een prettige manier storend." -De Standaard 

"Een voorstelling van Hanneke Paauwe is een totaalervaring waarin je als toeschouwer op al je zintuigen wordt aangesproken." -De Standaard 

"Paauwe bewijst opnieuw dé theaterdame te zijn die met haar grenzeloze fantasie en neus voor scherpzinnigheid de snoepgeur uit de jeugdtheatergordijnen kan kloppen." -Knack Focus 

"Al veertig jaar schrijft en maakt ze theater met een wilde fantasie, maar ook een pijnlijk realiteitsbesef rond migratie, inburgering of prestatiedwang. […]  
Paauwe praktiseert het gouwe ouwe avant-gardistische idee dat kunst moet schuren en ontmantelen, maar combineert dat met een eigentijds oog voor wie niet gezien wordt in deze wereld. Dat maakt haar na al die jaren niet minder relevant, ook al zijn er intussen zoveel nieuwe neuzen aan het jeugdfront verschenen. […]  
Veel jongere jeugdtheatermakers die na haar zijn gekomen, kunnen er nog wat van opsteken, van hoe gelaagd ‘STRAF!’ omgaat met een thema, terwijl op geen enkel moment de spanning de zaal verlaat. […]  
Zo droom je je alle jeugdtheater, net omdat het voor velen hun eerste kennismaking is: als een kleurrijk bommetje dat clichés aan flarden knalt. Straf, dus." - Wouter Hillaert voor Pzazz 

Fragment uit de theatertekst:
De tijdsgeest:
Der Zeitgeist. C’est moi.
Ze zeggen dat ik niet meer van deze tijd ben.
Deze geest is tijdloos.
Al miljoenen jaren hou ik de wereld in de gaten.
Ik ben de vinger aan de pols van de geschiedenis.

Elke mens is een verzameling verhalen.
Tussen wieg en graf.
Al die verhalen vormen onze geschiedenis.
Ik heb miljarden verhalen gehoord. Gezien. Aangestuurd.
Verhalen vol wreedheden. Volkerenmoordje hier. Oorlogje daar.
Bloederige slachtpartijtjes. Vlammende rassenhaat. Huiveringwekkende zuiveringen. Ui. Ui. Schoon hè.
Ik hoor jullie denken: Er zijn toch ook verhalen van hoop. Van verzet? Vrede. Vooruitgang? Ja ja.

De wereld zit vol variaties. Vol verbazingwekkende verschillen.
Je kan de verschillen omarmen. Waarderen. Bewonderen.
Dat is voor de watjes. De wokies. De doetjes. Deurmatjes. De sukkelaars!
Je kan de verschillen ook uitbuiten. Zwart maken. Gebruiken voor politiek gewin.